Baran'a Kavuşma Hikayem

Doğum, en büyük mucize. Kaan'ı kollarıma aldığımda iliklerime kadar hissettiğim tek şey buydu...

9 ay aynı bedeni paylaşmak, onu içinde büyütmek, aynı bedende çarpan iki kalp, bedenine dokunduğunda ona dokunuyor olma hissi ve tüm varlığınla içinde büyüttüğün o meleği 9 ay sonra kucağına almak... Normal doğumla Kaan'ı kucağıma aldığımda, Onu dünyaya getirdiğim her anı hissetmek inanılmaz bir duyguydu... Doğumdan çıktıktan sonra,  nasıl geçti diye soran herkese bir daha hamile kalırsam yine normal doğum yaparım dedim!

Baran'a hamile olduğumu öğrendiğimde herşey yolunda giderse hiç düşünmeden normal doğum yapacağımı söyledim. Çok şükür ki hamileliğimde herşey yolunda gitti ve son haftalarda artık her an doğum olabilir diye beklemeye başladık. Baran'a hamileliğimi, ilk hamileliğimle çok farklı geçirdim, içimden bir ses doğumumun da çok farklı olacağını söylüyordu. Kaan 40 haftayı doldurmuş, 41. haftada suni sancı müdehalesi ile dünyaya gelmişti. Baran'ın ise gecikmeyeceğini, biz müdahele etmeden zamanı gelince kendiliğinden geleceğini hissediyordum. Her hamilelik, her doğum çok farklıymış. Hamileliğimin 38. Haftasında gittiğim doktor kontrolümde, doktorum bu hafta içinde doğurma olasılığın %50 demişti, biraz heyecanlanmadım değil aslında ama çok ihtimal vermiyordum, içimden bir ses daha değil diyordu.

Şehir dışında bizden haber bekleyen ailelerimizi bu haberle biraz heyecanlandırmıştım aslında ama Kaan’ın 40. haftadan sonra doğmuş olması, herkesi biraz rahatlatıyordu, sanki bu bebek de o haftalarda doğacak hissine kapılmışlardı.

Hamilelikte 38. Hafta

Doktorumla artık sık sık görüşüyoruz. Bu hafta gittiğimiz kontrolümüzde yine önce NST'ye bağlandım, bebeğin kalp atışları gayet düzenli, hala hareket edebileceği bir yer ver, kasılmalarım da henüz başlamamış. Sonrasında doktorumun yaptığı ultrasonografi kontrolünde bebeğimin 3550 gr ve 51 cm e ulaşmış olduğunu da gördük, bu ölçülerde yanılma payı tabiiki olabilir ama yine de büyümüş, artık hızına yetişemiyorum. Çok büyümesinden ve doğumun zorlaşmasından korkuyordum ki doktorum beni bu konuda rahatlattı, ikinci doğum olduğu için çok daha rahat olurmuş.

Sonra yaptığı muayenede rahim ağzı kalınlığının geçen haftaya göre 1 cm inceldiğini görünce bu hızla incelmeye devam ederse önümüzdeki hafta tüm yakınlarını çağır, önümüzdeki hafta sana 2-3 gün içerisinde doğum gerçekleşebilir diyebilirim dedi! Önümüzdeki haftaya kadar doğurup doğurmama olasılığım da %50- %50 imiş. Çok iyi bir yüzde değil mi? Doktorumdan çıktığım andan itibaren panik halindeyim, kendimi hazır hissetmiyorum, kendimi son haftaya hazırladım ama ben! Bütün aileye telefon açıp şehir dışındaki herkezi alarma geçirdim bile!

38. hafta benim için biraz zor ve yorucu geçti, Kaan çok hastalandı, çok ciddi ateşlendi, bu güne kadar hiç böyle ateşlenmemişti yine bu sene ilk defa ateşlenmiş o da bir gecede geçmişti. Bu sefer günlerce süren bir ateşle uğraştık, uykusuz geceler ve gün içinde sürekli başında olmam beni hayli yordu. Geceleri yalancı kasılmalarım sıklaştı, doktorumla sürekli irtibat halinde oldum ve bana sürekli bol su iç ve dinlen dedi. Sorun da dinlenemememdi zaten yine de her fırsatı değerlendirip uzanmaya çalıştım. Yorgunluk son haftalarda hamileliği gerçekten etkiliyor, mümkün olduğunca kendinizi yormamaya çalışın.

Dogum Hikayem

Hamileliğimin 37. Haftasında heyecanla beklediğim doğum iznime ayrılmıştım. Doğuma kadar olan son 3 haftaya neler sığdırmayı planlıyordum neler! Hastane çantam için bazı eksiklerim vardı onları tamamlıycaktım, arkadaşlarımla sabah kahvaltılarına gidecek, bol bol gezicek, yürüyüş yapıp, dinlenecektim. Çok telaşlıydım, sanki hemen doğuracakmışım gibi bir hisse kapılmıştım, hazırlıksız yakalanmaktan korkuyordum. Oğlumla sürekli erken gelmemesi için konuşuyordum, henüz doğuma hazır olmadığımı, hala bazı eksiklerim olduğunu anlatıyordum. Hızla hazırlıklarımı tamamlamaya başladım. 1 hafta içinde tüm hazırlıklarım tamamdı ama sanki birşeyler hala eksikmiş gibi geliyordu, bir heyecan kaplamıştı içimi. Son dönemlerde sıklaşan doktor kontrollerinden birinde doktorum doğumun çok yaklaştığını söylemişti! Bu beklediğimiz tarihten biraz erkendi! Panik olmuştum hemen İstanbul dışında yaşayan ailemi aradım ve doğum başlıyormuş hadi hemen gelin dedim. Benim telefonum üzerine annem de panik olmuş, paldır küldür hemen çıkıp geldiler.

Son haftalarda doktor kontrollerim iyice sıklaşmıştı neredeyse gün aşırı doktora gider olmuştuk. Kasılmalarım henüz yoktu, Oğlum beni ciddiye almış ve biraz daha içerde kalmaya karar vemişti sanırım. Her kontrolde doktorun bana verdiği tarihi biraz daha ileri atmaya başladı, doğumu tahmin ettiğimiz tarihten bir hafta geçmişti ve 40. Haftayı da doldurmuştum ama hala bir belirti yoktu, yavaş yavaş başlayan kasılmaları ben hiç hissetmiyordum. Hamileliğim boyunca normal doğum detaylarını araştırmamış, doğum videoları izlememiştim. Kendimi korkutmak ve germek istemiyordum, kendimi biliyordum ne kadar araştırırsam o kadar hazırlıklı olacak ve gerilecektim. En önemlisi doktoruma güveniyordum, beni doğru yönlendireceğini biliyordum ve her zaman herşeyin doğalından yanaydım. Herhangi bir sağlık sorunu olmadıktan sonra sezeryanla doğumu tercih etmiyordum, normal doğumdan sonra vücudun daha kolay toparlanması da beni motive ediyordu.