Bebekle Uçak Yolculuğu !!!

Bebekle uçak seyahati fikri beni her zaman ürkütmüştür.Yıllarca uçakta ağlayan, hatta ağlamaktan katılan bebeklere hep üzülmüş, özellikle de hamileyken kendimi annelerinin yerine daha çok koyup gerilmişimdir. Ya çok ağlarsa, ya hiç kucağımda durmazsa, ya herkes sustur çocugunu der gibi bana bakarsa.. Neyseki Kaan doğduğundan beri yaptigimiz uçak seyahatlerinde hiç zorlanmadım hatta birkaç kez Kaanla başbaşa seyahatlerimiz de oldu. Uçak kalkarken kulaklarında basınç olmasın diye hemen emzirmeye başlıyordum ve memede uyuyakaliyordu, emmese dahi uçak ininceye kadar memede tutuyordum ve uçak inişe geçtiğinde uyusa dahi uyandırıp tekrar emziriyordum. Böylece uçuş boyunca sesi çıkmayan bir bebekle seyahat etmiş oluyordum.

Kaan'ı 16 aylıkken memeden kestim ve o günden sonra ilk kez başbaşa bir uçak seyahati yapacaktık. Bu seyahat için haftalar öncesinden strese girdim diyebilirim, oldukça gergindim, hatta önce eşime ben tek başıma yapamıycam galiba dedim çünkü Kaan artık çok hareketli ve bir dakika yerinde durmuyor, yanımda oturan kişiyi rahatsız ederse, çok ağlarsa, kucağımda durmak istemezse, yürümek isterse, ne yaparım diye bir sürü soru işareti vardı kafamda.

Eşim üniversite yıllarında 3 yıl steward'lık yaptığı için sürekli beni telkin ediyordu, sakin ol Pelin, gerekirse hosteslerden yardım istersin, kalkıp koridorda yürürsün bir şekilde sakinleşir..

45- 50 dakikalık uçuş gözümde 4,5 - 5 saat gibi büyümüştü fakat ne kadar gerilsemde bu yolculuğu yapacaktık, ben de Kaan'ı en iyi şekilde nasıl oyalarımın yollarını düşündüm.