Hamilelikte 27. Hafta

Hamileliğimin son 3 aylık dönemine yani 3. trimester dönemine girmiş bulunuyorum!!! her geçen gün heyecanım artıyor, doğuma her geçen gün bir adım daha yaklaşıyoruz!!!

Bu son 3 aylık dönemde, beni hızlı kilo artışları da bekliyor! Vücudum hızla öne doğru büyürken, kilo artışlarımla beraber dengem değişecek, ve o hamilelere has yürüyüşüm başlıycak, biliyorum!!

Bu son trimesterde kilo alımı daha fazla oluyor çünkü bebek hızla büyüyor ve kilo alıyor ve bebeğin sağlığı için annenin kilo artışı da normal oluyor. Bu sebeple anne adayının hem bebeğin sağlığı için hem de kilo kontrolü için bu dönemde yağ oranı düşük sağlıklı gıdalarla  beslenmesi çok önemli. Bazen çok sağlıklı yemediğim veya öğün atladığım günlerde yediğim herşeyi bebeğimle paylaştığımı düşünüp gerçekten çok pişman oluyorum!!! Anne adayının yediği herşeyi bebeğiyle paylaştığını düşünüp kesinlikle çok bilinçli beslenmesi gerekiyor.

Hamilelikte 11. Hafta

Kaan'a hamileliğimde 5. ayda çok şiddetli bel ağrıları yaşamıştım, oturduğum yerden kalkamıyor, rahat oturamıyor ve yatamıyordum, çok şiddetli bel ağrısı çekiyor, canımın acısından ağlıyordum. Günlerce işe gidemeyip, eşimin beni fizik tedaviye götürdüğü günler oldu.

Bu hamileliğimde de aynı şeyleri yaşaycağım endişesiyle gerilmiyor değilim açıkcası. Galiba bu yüzden bu hafta sırtım, belim tutulunca çok korktum, birkaç gün önce sabah yataktan acı içinde kalktım daha doğrusu kalkamadım, sırtımı belimi hareket ettiremiyorum, Kaan kucağıma gelmek istiyor alamıyorum, eyvah dedim yine mi bel ağrılarım başlıyor. Hemen kas gevşetici kremler sürüp, sıcak uygulama yaptım, yetmedi hemen yakı yapıştırdım sırtıma ve belime.

Hamilelik

Hamilelik bir kadının yaşayabileceği en özel, en duygusal, en kutsal dönem bence. Duygusallığın zirve yaptığı, hiç tahmin etmediğin şeylere ağladığın, kendine hiç olmadığı kadar dikkat ettiğin, kendi yeterliliğini sorguladığın, ultrasondaki o nokta kadar halinden kaç cm olduğunu görmek için doktor kontrollerini iple çektiğin, hiç olmadığın kadar araştırmacı olduğun, hiç olmadığı kadar sağlıklı beslendiğin, ayları unutup haftaları konuşmaya başladığın, ona kavuşmak için gün saydığın, bebeğini sağlıkla kucağına almak için hergün dua ettiğin ve en önemlisi bu şansa sahip olduğun için hergün şükrettiğin...

Hamilelik dönemi her anne adayı için çok farklı  geçiyor, kimi mide bulantısından ve kusmaktan kafasını kaldıramıyor, kimi mide bulantısı nedir bilmiyor, kimi düşük tehlikesi ile yataktan kalkmadan haftalarca yatıyor, kimi yaşadığı kanamalardan yüreği ağzında yaşıyor, kimi şiddetli bel ağrıları çekiyor, kimi erken doğum tehlikesi ile kıpırdamadan yatıyor  ama hepsi yeter ki O’nu sağlıkla kucağıma alayım, gerisi boş diyor.

Benim hamileliğim birkaç yürek hoplaması yaşamamızın dışında iyi geçiyordu,şanslı hamilelerdendim diyebilirim. Hamileliğin ilk 3 ayında görülen mide bulantısını ben yaşamadım ve hiç kusmadım şükürler olsun ki. Normal hayatıma devam ediyordum. Taki 12. Haftaya kadar... İşe giderken bir trafik kazası geçirdik, yüzümü ve dizimi çarpmıştım o şokla karnımı çarpıp çarpmadığımı bile hatırlamıyordum, o an sadece bebeğime birşey olmamış olması için dua ediyordum, ambulanstan önce gelen kocam beni hemen hasteneye götürdü, biran önce doktorların bebeğimin iyi olup olmadığını kontrol etmelerini ve bana herşey yolunda demelerini istiyordum. Kocam nerdeyse benden beter haldeydi çünkü onu sabah sabah yatağından trafik kazası geçirdim telefonuyla uyandırmıştım, elimi tutuyor, tedirginliğini bana belli etmemeye çalışıyordu. Bebeğimin kalp atışlarını duyduğum an! bütün sinirlerim boşalmış ve ağlamaya başlamıştım, şükürler olsun ki iyiydi... O günden sonra bir an bile yaşadığım kaybetme korkusu bebeğime daha da bağlamıştı beni. Uzun bir süre bu kazanın psikolojisini malesef  atlatamadım, her arabaya bindiğimde korktum, ani bir frende hep karnımı tuttum.