İkinci kez Anne Oluyorum!!!

Merhaba Bebeğim,

Bugün ayın 28'i,  2014 Ekim, bugün ilk kez tanıştık seninle bebeğim, ilk kez merhaba dedim sana, o minicik miniminicik halini gördükten sonra ultrasonda...

Aylar aylar sonra yine tarifsiz kelebekler uçuşuyor içimde bebeğim... Sebebi de sensin...

Bundan tam 1 hafta önce seni o kadar çok hissettim ki içimde, evet şu an seni hissetmeme imkan olmasa da, hissettim işte...

Bir gece önce inanılmaz bir heyecan kapladı içimi, kalbim çarptı çok, kendime söz geçiremedim, zor uyudum, uyumadım, sabahı zor ettim, sonra soluğu eczanede aldım, kimseye birşey söylemedim, neden bilmiyorum.

Daha önce hiç böyle birşey hissetmemiştim, varlığını öğrenmek için kalbim çarpıyordu, acaba mı? diyordum, testi yaptım ve sonrasında Kaan uyandı ağlayarak, yanımda olmak istedi, kucağımda uyumaya devam etti, Hissetti sanki. Tam 45dk kucağımda uyudu, ve o 45 dk bana 45 saat gibi geldi, geçmedi...  Heyecandan ölüyordum...

Muhteşem İlk Yıl

Hamile olduğumuzu öğrendiğimiz andan itibaren içimizde uçuşan kelebekleri,  yaşadığımız mutluluğu, tarifi imkansız sevgimizi bebeğimizle paylaşmaya başlıyoruz. İlk ultrason görüntüsünü saklamayanımız var mı???

Elimiz sürekli karnımızın üstünde, karnımızı okşayarak bebeğimizle konuşuyoruz, gece yatarken sessizce iyi geceler bebeğim diyor, sabah ilk ‘günaydın’ı ona söylüyoruz. Yaşadığımız duyguları kağıda dökmeye karar veriyor, günlükler tutmaya başlıyoruz, tüm duygularımızı, hamilelik boyunca yaşadıklarımızı, o minik bebeğimizin hafta hafta gelişimini bu günlükte topluyoruz, ultrason görüntülerini yapıştırıyoruz, ilk hareketli videosunu saklıyoruz.

Bol bol hamile fotografları çektiriyoruz,  9 aylık o müthiş gelişimi, karnımızın ne kadar büyüdüğünü  görmek için her ay aynı yerde aynı kıyafetleri giyerek  fotograf çektirenlerimiz yok mu???