Kaan 11 aylıkken yürümeye ve 1 yaşından sonra her geçen gün
daha da hareketlenen bir çocuk olmaya başladı. Baharın gelmesiyle, havaların
güzel olduğu her gün de parka götürsem, enerjisini atmasında yeterli olmuyordu
ve evde artık koltuk tepelerinde bile zıplamaya başlamıştı.
Yazın gelmesiyle birlikte Kaan’ı kapıp soluğu Ege
sahillerinde aldım. Gündüzleri deniz, akşamüstü futbol ve park, gece yatmadan
ve sabah serinliklerinde bebek arabasıyla sahilde yürüyüş derken tüm günümüzü
aktivitelerle doldurduk.
Suyu bebekliğinden beri çok seven bir çocuk olduğu için denizde
çok keyifli vakit geçirdi. İlk günler
daha çok kumdan kaleler yapıp, kolluk takmaya itiraz ederek daha temkinli
denize girerken, kolluklarıyla yüzmeyi öğrenince daha bir cesaretle denize
girmeye başladı. Yüzdükçe özgüveni gelişti ve artık kimseye ihtİyaç duymadan
kendi kendine denize girip çıkmaya başladı. Defalarca denize girip çıktıktan
sonra yorulup, kucağımda uyuyordu. Ve benim için gün içinde bana ait olan tek
zaman aralığı başlıyordu, sonrası yine koşuşturmaca J