Hamileliğim
boyunca normal doğum yapmayı planladım ve kendimi korkutmamak için bu konuda
hiç araştırma yapmadım, okumadım, normal doğum videosu izlemedim, sancıların
şiddetinden bahsedenlere kulağımı kapadım, kendimi biliyorum çünkü eğer
bunlardan birini yapmış olsaydım herşeye hazırlıklı olarak çok gerilecektim ve
bu da beni, doğumu olumsuz etkileyebilirdi. Ben sadece bu konuyu doktorumla
konuştum, ona güvendim ve onu dinledim, ve nihayetinde 40+4 de suni sancı
alarak, sağlıklı bir şekilde normal doğum sürecini yaşadım ve çok şükür ki sağlıkla
oğlumu kucağıma aldım.
Aynı şeyi
emzirme konusunda da yaptım, doğumdan önce herhangi bir araştırma yapmadım,
sütümü ne arttırır ne yapmam gerekir diye bilgisayara kitlenmedim, sütümün
yetmeyeceği, bebeğimi emziremezsem endişesine hiç kapılmadım, bunu çok da
bilinçli yapmadım aslında, aklıma gelmedi, çok olumsuz düşüncelere kapılmama
isteğimden belki de, beynimi böyle şeylerle hiç doldurmadım. Sadece
göğüslerimin çatlamasını önlemek için doğumdan birkaç gün önce Lansinoh göğüs ucu merhemini sürmeye başladım.
Doğumdan
hemen sonra emzirmek için, çook acıkmış olan oğlumu kucağıma aldığım ilk an,
Kolostrum denilen ilk sütün gelmesiyle çok şükür ki oğlumu emzirmeye başladım. Hemşireler
bana nasıl emzirmem gerektiği konusunda yol göstermeye, yardımcı olmaya
çalışırken, miniğim çoktan cok cok emmeye başlamıştı bile! hemşireler o zaman
ne kadar güçlü bir bebek olduğunu söylemişti, o minik çenesi yorulmadan
emiyordu, bense şaşkın şaşkın onu seyrediyordum bir yandan da benim sütümle
beslendiğini düşünerek bu büyük mucize
karşısında bir kez daha Allah'a şükrediyordum.
